Storm

Storm

"Zullen we morgen die kustwandelroute gaan lopen? Die schijnt heel mooi te zijn."
Enthousiast reden we naar het startpunt. We parkeerden de auto, stapten uit om eerst de omgeving op ons in de laten werken en liepen een stukje richting strand. Er stond een flinke wind.
Opeens begon mijn vriendin te grommen: “Ik heb helemaal geen zin meer in wandelen. Ik word helemaal gek van dat constante geluid van die wind!" Verbaasd keek ik om.

Ik was pas gisteren aangekomen. Zij was al een week op Lanzarote. Gaandeweg de week begon ik te beseffen wat ze bedoelde. Er was overal en constant wind die zorgde voor een soort bonkend geluid in je oren. Ook in de omgeving is het nergens stil. Er wapperde altijd wel wat of er ruisde wel ergens iets. Af en toe werd ik ’s nachts wakker en besefte ik opeens dat de wind even was gaan liggen. Stilte…rust….

Wind is beweeglijk en ongrijpbaar. We voelen het alleen als het beweegt. Dat kan een zomerbriesje zijn, maar ook een orkaan. De wind is net als onze geest, ons denken.
In mijn hoofd kan het soms flink tekeer gaan. Dan reageer ik net als mijn vriendin. Dan grom ik in mezelf en vraag me af of ik niet eens kan stoppen met denken en piekeren. Maar daar heeft mijn denken geen boodschap aan. Piekeren is net een schommelstoel. Het geeft je wat te doen, maar het brengt je nergens.

Op de wind heb je geen invloed, maar op je geest wel. Wat kan je doen?

Probeer de oorzaak te ontdekken. Waar komt het gepieker vandaan? Is het realistisch wat je denkt? Of zijn je gedachten een opeenstapeling van gevolgen van een oorzaak waar je zelf ‘maar als dit dan….en dan….’ bij bedenkt? Gaat je fantasie met je aan de haal door mogelijke scenario’s op ‘repeat’ af te spelen? Zodat de slechte film zich blijft herhalen?

Mij helpt het door eerst letterlijk in beweging te komen. Iets te gaan doen. Als ik met mijn hond naar buiten ga zie ik wat er om me heen allemaal groeit, bloeit, geluid maakt, ruikt. Ik focus me op mijn zintuigen. Daardoor is mijn hoofd bezig met het benoemen van wat ik allemaal waarneem, en niet meer met piekeren.

Yoga helpt me ook. Ik ben dan bezig met mijn lichaam en mijn denken heeft dan even niets te vertellen. Bewegen helpt. Ga iets doen wat je leuk vind. Wandelen, tuinieren, koken, sporten. Of dansen. Heerlijk! Volume knop op 10, gordijnen dicht (zodat de buren je niet zien) en leef je uit!

Ga je gedachten schrijven, zingen, tekenen, schilderen. Op deze manier uit je ze. Je zult merken dat je hoofd rustiger wordt. Laat los dat het ‘mooi’ of ‘goed’ moet zijn. Heb geen waardeoordeel over wat er uit komt. Het is jouw manier om je gedachten te uiten.

Lig je in bed? Blijf niet liggen. Het is beter als je er even uitgaat en je piekercyclus doorbreekt door afleiding. De volumeknop op 10 is ’s nachts misschien geen goed idee als je buren hebt, maar je kan wel een boek pakken, even een kop thee drinken, schrijven of een muziekje luisteren met koptelefoon op.

Wat is jouw favoriete manier om de storm in je hoofd te laten bedaren?