Probleem!

Probleem!

“Oh wat ben jij lekker bezig zeg met je Binnenstebuiter!”

Voor de buitenwereld zag het er allemaal heel erg leuk uit. Ik was inderdaad wel bezig maar zeker niet lekker! Vorig jaar februari tijdens de basistraining natuurcoaching was de Binnenstebuiter hét thema waar ik mee aan de slag ben gegaan.
Ik zou en moest in juli een goed draaiende Binnenstebuiter hebben! Mijn uitkering liep af, mijn loon van het werk in de bio winkel was niet toereikend om van rond te komen. Ook merkte ik dat er uitdaging ontbrak in mijn werkzaamheden. Daarbij was ik nu toch al een paar jaar bezig en het werd wel eens tijd ook dat het van de grond kwam! De 'hobby fase' was ik nu toch al wel gepasseerd? Zeker nu ik heel bewust de overstap van kind naar volwassene had gemaakt en daar tijd en geld in had geïnvesteerd. 

De rust keerde wat terug doordat ik weer in het onderwijs ben gestapt. De druk rondom inkomen nam wat af, er was weer uitdaging en de focus verlegde zich wat naar de kinderen en de school. Maar dat stemmetje in mijn hoofd bleef praten.

"Je kan niet leven van de Binnenstebuiter, dus moet je echt nóg meer dingen bedenken! Misschien moet je je tóch weer op kinderen gaan richten met de kunstprojecten op scholen. En op hoogsensitieve kinderen als therapeut." Tsja, laat ik maar weer eens kijken of ik iemand kan vinden die me kan laten zien of ik écht wel de juiste doelgroep heb. En marketing! Ja, daar moet ik dan vast ook nog wat mee.
"Je hebt nog niet zo veel Facebook volgers, je moet er écht interessantere dingen erop zetten. Je moet er minder op zetten. Mensen vinden je vervelend als je ze bombardeert. Of misschien juist meer, want dan kijken ze vaker?" Jeetje...laat ik eens kijken wat de Facebook goeroes er over zeggen.
"Er zijn bijna geen aanmeldingen voor je workshops. Misschien ben je te duur. Of is het te ‘zweverig’ wat je doet. Je moet nog een studie volgen zodat je professioneler overkom." Pfff, maar welke studie dan? Tóch maar weer eens kijken bij CIVAS ofzo, voor een thuisstudie.

Zo was ik steeds in discussie met mezelf en bezig met van alles en nog wat. Ondertussen kwam ik daarmee geen steek verder. Sterker nog…ik raakte ver verwijderd van dat waar ik zo blij van werd. Ik ging heel hard zoeken en kijken bij andere mensen die succesvol waren. Zoeken naar het hoe. Het waarom raakte steeds verder op de achtergrond.

Ik ging me weer inschrijven voor nieuwsbrieven van marketing goeroes en business coaches, terwijl ik nét zo’n lekkere schone mailbox had!
Ik dacht dat ik op de goede weg zat en tóch lukt het maar niet! Ik had het gevoel dat ik deze fase toch echt al achter me had gelaten maar ik zat er weer midden in! Help! Ik heb een probleem! 

"Het wordt pas een probleem als je het zelf als probleem ziet." hoorde ik Nanette vorige week tijdens de verdiepingstraining in een voorbeeldsessie met een medecursist zeggen. "Wat nou als je gewoon heel feitelijk benoemt wat er is zonder daar een oordeel over te hebben?" In de voortgang van de sessie zag je de zwaarheid van het 'probleem' smelten. Wat een eye-opener!
En er kwam er nog één, een paar dagen later tijdens een nabespreking.
"Als je frustratie tegen komt, kan je ergens je zielskwaliteiten niet kwijt. Daar is dan geen ruimte voor." (Zielskwaliteiten zijn kwaliteiten die zo vanzelfsprekend bij jou horen dat ze voor jou 'gewoon' zijn.)

Wat nou als ik gewoon heel feitelijk benoemt wat er is zonder daar een oordeel over te hebben?
Nee, ik kan nog niet leven van de Binnenstebuiter.
Nee, ik heb nog geen enorme klantenlijst.
Nee, ik heb nog geen duizenden Facebook volgers.
........
Dus.....?
Dus niks eigenlijk. 
Geen ja-maar, geen omdat én geen frustratie! Ik voel weer ruimte en ik kan weer bij het enthousiasme komen dat aan de basis ligt van de Binnenstebuiter. Mijn kwaliteiten creativiteit, nieuwsgierigheid en speelsheid zijn er weer. Er gaan opeens weer oude ideeën borrelen! Ik voel weer energie opkomen en heb zin om actie te ondernemen in plaats van op de bank te blijven zitten! Hoera!

Huh? Had ik een probleem? :-)