Stilstaan is achteruitgang? Echt niet!

Stilstaan is achteruitgang? Echt niet!

Ik ben een fladderaar. Iemand noemde me al eens een vrolijke vlinder. Het hoort bij me, dat fladderen. Ik voel me er lekker bij. Ik ben geen ‘structuurpaard’. Maar regelmatig heb ik dat ‘ik-ben-hartstikke-druk-geweest-maar-wat-heb-ik-nou-eigenlijk-gedaan’ gevoel aan het eind van een dag. Dit gevoel kwam ter sprake tijdens een supervisiegesprek. Ik bedacht dat ik misschien wel een soort van structuur, een soort ‘kapstokjes’ nodig had. Ik bedoelde met die kapstokjes eigenlijk focus. “Want focus is héél belangrijk!” hoor ik ergens een vervelend stemmetje roepen.



We hebben er een tekensessie aan gespendeerd. Heerlijk fladderend ging ik over het vel. Fijn! Ik had het prima naar mijn zin en het voelde ontspannen. Maar toen ik uitgefladderd was en ik het resultaat bekeek, bekroop me ook een soort van onrust en daar was ie weer: “Ik ben hartstikke druk geweest, maar wat heb ik nou eigenlijk gedaan?”

Omdat ik op zoek was naar ‘kapstokjes’ kreeg ik de opdracht om deze te gaan tekenen in het gefladder. Het werden er 5 in verschillende kleuren.
Naar aanleiding van de vragen die ik over de kapstokjes kreeg, kwamen de antwoorden wat die kapstokjes nu precies waren. Verrassend genoeg hadden ze eigenlijk helemaal niet zoveel met structuur of focus te maken. Maar alles met stilstaan. Letterlijk en figuurlijk stilstaan.

We zijn eigenlijk niet meer zo gewend om stil te staan. Want er moet nog zoveel en er is altijd wel iets blijven liggen. Er is altijd een doel dat gehaald moet worden en het kan altijd beter. En áls we dan tijd hebben, ach….dan kunnen we daar ook al wel doorgaan met het volgende. Dan hebben we morgen weer meer tijd voor iets anders. En stilstand is achteruitgang. Toch? Of kan het je ook vooruit helpen?

Stilstaan kan je opvatten als letterlijk stilstaan en even niks doen. Een momentje voor jezelf. Kopje thee met een koekje, lekker muziekje luisteren of een boekje lezen. Maar je kan ook stilstaan bij bepaalde zaken. Bijvoorbeeld bij iets dat je hebt afgerond. Dat kan je dan afvinken. “Hoera! Mijn verslagen eindelijk af!” "Jippie! Het leerlingvolgsysteem van mijn groep is eindelijk bijgewerkt." Of kleiner, “Fijn, de afwas is klaar.”

Sta eens stil bij alle obstakels die je hebt overwonnen in je leven. Alsof je bij een uitkijkpunt staat en om je heen kijkt waar je nu bent, waar je naar toe gaat, maar ook waar je vandaan komt. Hoe ver je al bent gekomen en welke stappen je gezet hebt. Wauw!

Als je ergens bij stil staat, geef je iets aandacht. Stilstaan betekent niet alleen maar niks doen. Stilstaan is ook je bewust zijn of worden van iets. Dat iets kan je inzicht geven. Dat iets kan net dat zetje zijn om actie te ondernemen (of je doen besluiten dat het goed is zoals het is). Dat iets kan een emotie oproepen. Dat iets had je niet gezien, gevoeld of gehoord als je er voorbij was gegaan en door was gelopen, gerend of in mijn geval gefladderd.

En zo werd ik me dus bewust dat ik tijdens mijn ‘gefladder’ eigenlijk best veel doe en ook al veel gedaan heb. En daar best wel een wat vaker bij stil mag staan. En daar kan ik dan weer mee vooruit.

Waar zou jij wel eens bij stil mogen/willen staan?