Ik ben Lilian de Jong. Als kind wilde ik tekenares worden. Toen ik 18 was ging ik naar de
kunstacademie waar ik afstudeerde bij illustratie met 4
kinderboeken waar ik zelf de tekst
en de illustraties voor maakte. Vanaf mijn 18e tot mijn 28e
ben ik als vrijwilligerster werkzaam
geweest in het sociaal-cultureel werk en heb
allerlei activiteiten voor kinderen georganiseerd.
Variërend van vakantieweken tot kinderdisco’s en natuurlijk ook
teken- en schilderlessen.
Omdat ik het werken met kinderen ontzettend leuk vond besloot ik als groepsleidster te gaan werken in de
buitenschoolse
opvang. Na een aantal jaren groepsleidster te zijn geweest in Amsterdam
en de Achterhoek wilde ik juf
worden en ben ik de PABO gaan doen. De
eerste twee jaar deed ik invalwerk. Daaropvolgend kreeg ik een vaste aanstelling op een
basisschool voor daltononderwijs. Naast het lesgeven voor de groep deed ik ook remedial teaching
en gaf ik teken- en schilderlessen.
Mijn
interesse voor het sociaal emotionele aspect en
kinderen die op dit vlak wat extra aandacht konden gebruiken werd
steeds groter. In een
klas is helaas niet altijd tijd voor die extra aandacht. In mijn werk
als groepsleidster en leerkracht zag ik wat tekenen met kinderen kon
doen. Hoe ze rustig
werden als ze heel druk of boos waren. Of hoe ze juist los kwamen. Hoe
ze troost vonden in het tekenen en het kleuren en hoe ze
vertelden over hun tekeningen. Zo ontstond het idee om het werken met
kinderen en expressie met elkaar combineren. Dit heeft geresulteerd in
het volgen van de opleiding
genezend tekenen van Lisa Borstlap in Zutphen. Toen ik tekenen
ging toepassen in mijn werk als remedial teacher ontstond het idee
van de Binnenstebuiter.
Vertrouwen en respect zijn belangrijke pijlers in mijn leven dus ook in mijn werk. Mijn kracht ligt in een groot empathisch vermogen. Ik heb een rustig karakter, heb veel geduld en ben creatief. Met deze eigenschappen, mijn ervaring in het werken met kinderen en mijn kennis probeer ik het binnenste naar buiten te krijgen.







